Aktor i reżyser teatralny. Ukończył Wydział Aktorski (1988 r.) i Wydział Reżyserii (1993 r.) PWST w Warszawie. Ponadto studiował polonistykę i religioznawstwo na Uniwersytecie Warszawskim. Obecnie jest studentem II roku filozofii Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 1988-1992 był aktorem Teatru Współczesnego w Warszawie. W 1999 roku został dyrektorem naczelnym i artystycznym Teatru Polskiego w Bielsku-Białej. Wyreżyserował tam m.in.: Czekając na Godota S. Becketta (1999 r.), Parady J. Potockiego (2002 r.), Milczenie S. Stevenson (2002 r.), Trzy siostry A. Czechowa (2004 r.), Czego nie widać M. Frayna (2004). Zagrał Gustawa-Konrada w Dziadach A. Mickiewicza (2001 r.), Stanleya w Tramwaju zwanym pożądaniem T. Williamsa (2002 r.) oraz Valmonta w Niebezpiecznych związkach C. Laclosa (2004 r.). Współpracował jako reżyser z Teatrem Współczesnym w Warszawie (Druga pułapka miłości P. Marivaux, 1991 r.; Tacy byliśmy - piosenki z lat ’50, 1992 r.), Lubuskim Teatrem im. L. Kruczkowskiego w Zielonej Górze (Songi B. Brechta, K. Weila, 1991 r.; Transfuzja A. Karolewskiego, 1994r), Teatrem Syrena w Warszawie (Ostry makijaż O. Weinerta, 1992 r.), Teatrem Muzycznym w Gdyni (West Side Story L. Bernsteina, 1992 r.; Piaf P. Gems, 1994 r.; Chodnik R. Bryndala, 1996 r.), Teatrem im. S. Jaracza w Olsztynie (Rebenthal J. Grasera, 1995 r.; Czekając na Godota S. Becketta, 1997 r.; Prezydentki W. Schwaba, 1997 r.), Teatrem Śląskim im. S. Wyspiańskiego w Katowicach (Love story E. Segala, 1994 r.), Teatrem Bagatela w Krakowie (Zielony Gil T. de Moliny, 1995r.), Wrocławskim Teatrem Współczesnym (Czyż nie dobija się koni? H. McCoya, 1995 r.), Teatrem „Baj Pomorski” w Toruniu (Tajemniczy dom P. Dorina, 1997 r.), Teatrem Powszechnym w Łodzi (Jeszcze jedne do puli?! R. Cooneya, T. Hiltona, 2007 r.). Wyreżyserował Zemstę nietoperza w Luksemburgu i Magiczną miłosną podróż w Goerlitz. Ma na koncie dziesiątki ogólnopolskich nagród, w tym nagrodę za najlepszy debiut na Ogólnopolskim Festiwalu Teatrów Jednego Aktora w Toruniu, a także trzy Złote Maski – pierwszą z nich za Prezydentki W. Schwaba, drugą za Tamarę J. Krizanca, trzecią za całokształt działalności artystycznej i menedżerskiej. Od 2006 roku jest dyrektorem Teatru Komedia w Warszawie. Wystawił w Komedii Samotne serca E. Chappella (2005 r.), Songi B. Brechta (2006 r.), Jabłko V. Thiessena (2007 r.), Zamianę na wakacje I. Ogilvy’ego (2007 r.), Boyband P. Quiltera (2008 r.) i 39 STEPS J. Buchana i A. Hitchcocka (2009 r.).
