Scenografka teatralna, operowa, baletowa, filmowa i telewizyjna, znana również ze swych prac w Danii, Hiszpanii, Niemczech, Rosji, USA, Wielkiej Brytanii i wielu innych krajach. Ukończyła Wydział Architektury Politechniki i Studium Scenografii w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Debiutowała scenografią do sztuki Tadeusza Różewicza Białe małżeństwo na scenie Teatru Współczesnego we Wrocławiu, a następnie powtórzyła tę pracę w jednym z amerykańskich teatrów. Odtąd stała się jednym z najbardziej wziętych polskich scenografów teatralnych - zapraszana jest przez najwybitniejszych reżyserów i najbardziej znane teatry. Ma w dorobku ponad sto różnych realizacji w kraju i za granicą. Pracowała m. in. z takimi reżyserami jak: Henryk Baranowski, Kazimierz Braun, Mikołaj Grabowski, Adam Hanuszkiewicz, Jerzy Jarocki, Maciej Prus, Marek Weiss-Grzesiński i Krzysztof Zaleski, projektując scenografie do bardzo różnorodnego repertuaru: od Szekspira aż po Geneta i Różewicza. Przez wiele lat współpracowała z twórcą polskiego teatru pantomimy Henrykiem Tomaszewskim, z którym zrealizowała we Wrocławiu Rycerzy króla Artura, Syna marnotrawnego i Sen nocy letniej. Tworzyła dla większości scen operowych w Polsce oraz dla Polskiego Teatru Tańca Ewy Wycichowskiej. Z zespołem Teatru Ekspresji, we współpracy z Wojciechem Misiurą, stworzyła parę lat temu Idoli perwersji - na wskroś oryginalne widowisko autorskie, eksponujące jej niezwykłą fantazję w kreowaniu kostiumem postaci scenicznych. Tworzyła dla większości scen operowych w Polsce. Zrealizowała m. in.: w Teatrze Wielkim w Warszawie - Fausta C. Gounoda, Tankreda G. Rossiniego, Straszny dwór S. Moniuszki, balety: Rossiniana, Bolero i Carmina Burana; w Operze Krakowskiej - Ubu Rex i Czarną maskę K. Pendereckiego, Rigoletto G. Verdiego; w Teatrze Wielkim w Poznaniu - Poławiaczy pereł G. Bizeta; w Teatrze Muzycznym w Gdyni - Księżniczkę czardasza E. Kálmána. Z jej zagranicznych prac scenograficznych w teatrach muzycznych warto również wymienić m. in. Orfeusza i Eurydykę Christopha Glücka (Bonn) i Tannhäusera R. Wagnera (Weimar). Jej indywidualne wystawy projektów scenograficznych prezentowane były m. in. w Paryżu i Darmstadcie. Uczestniczyła też w kilku wystawach międzynarodowych w kraju i za granicą. W Gliwickim Teatrze Muzycznym zaprojektowała kostiumy do Zemsty nietoperza Johanna Straussa.
