Reżyser, publicysta, krytyk teatralny, tłumacz, pedagog. W latach 1975-1996 kierownik literacki Opery i Operetki w Krakowie; w latach 1980-1990 kierownik literacki Starego Teatru w Krakowie. Funkcję tę pełnił również w Teatrze Ewy Demarczyk. Dyrektor artystyczny wielu krakowskich festiwali teatralnych, m.in.: Festiwalu Mrożka (1990), Europejskiego Miesiąca Kultury (1992), V Festiwalu Unii Teatrów Europy (1996), festiwali „Dedykacje – Molier” (2002), „Dedykacje – Czechow” (2004), „Dedykacje – Beckett” (2006). Członek Rady Programowej Teatru Rozrywki w Chorzowie oraz rad artystycznych Teatru im. J. Słowackiego w Krakowie i Opery Krakowskiej. W latach 1990-1996 członek Rady Artystycznej i konsultant literacki Starego Teatru w Krakowie. Od 1975 roku wykładowca Uniwersytetu Jagiellońskiego, od 1976 roku – Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Krakowie, gdzie w latach 1997-1998 pełnił funkcję prodziekana Wydziału Reżyserii Dramatu, a od 1998 roku jest kierownikiem Wydziału Wokalno-Estradowego. Jako reżyser, tłumacz, scenarzysta, librecista lub adaptator współtworzył ponad 60 spektakli teatralnych i muzyczno-teatralnych. Z jego prac reżyserskich wymienić warto m.in.: Rigoletto G. Verdiego (1989) i Cosi fan tutte W. A. Mozarta (1991) w Operze Krakowskiej, Sexualne zło wg K. Weilla w Teatrze Śląskim w Katowicach (1993), Lekcję E. Ioneski w Teatrze Korez w Katowicach (1994), Człowieka z La Manchy M. Leigha w Teatrze Rozrywki w Chorzowie (1997), Letni dzień S. Mrożka (2001), Pokojówki J. Geneta (2006) i Tango Piazzolę A. Burzyńskiej (2007) w Teatrze im. J. Słowackiego w Krakowie (2001). Wyreżyserował również wiele spektakli dyplomowych krakowskiej PWST. Autor licznych artykułów w prasie teatralnej i muzycznej oraz kilku książek, z których najbardziej znaną są Rozmowy o Konradzie Swinarskim i Hamlecie. Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi i srebrnym medalem Zasłużony Kulturze – Gloria Artis.
